“Na mijn studie Geneeskunde in Leiden begon ik als arts-assistent op de kinderafdeling van het GHZ, toen nog in het St. Jozefpaviljoen. Dankzij goede banden van het GHZ met het ziekenhuis in Gent, kon ik daar terecht voor mijn specialisatie tot kinderarts. Dat was pittig: de werkdruk ligt in België flink hoger, wat weinig ruimte overlaat voor collegialiteit. Ik heb er enorm veel geleerd, maar was ook blij om weer terug te komen in Gouda. Hoewel het GHZ de grootste werkgever van de stad is, voélt het alsof je in een dorp werkt: de lijnen zijn hier korter, en het is makkelijker om collega’s van andere afdelingen om advies te vragen. Mijn eigen team van kinderartsen en -verpleegkundigen is heel hecht, waardoor we snel kunnen schakelen en de zorg voor onze jonge patiënten soepel verloopt.
Ik vind het bijzonder dat het GHZ voortdurend investeert in leren en opleiden. Zo werken we met (leerling-verpleegkundigen, basisartsen, en artsen in opleiding uit binnen- en buitenland. Die mix van ervaring en frisse blikken zorgt voor een levendige afdeling. Verder kunnen basisartsen in het GHZ op verschillende afdelingen meedraaien, om ze te helpen hun eigen specialisatie te kiezen. Dat ze daarmee ook vaak voor een functie in het GHZ kiezen, is natuurlijk mooi meegenomen. Zo werken ook de leerwerktrajecten van het programma Ontdek de zorg: daarmee kunnen leerlingen van havo en vwo direct doorstromen naar een praktijkopleiding in de zorg. Tenslotte heeft niet iedere schoolverlater direct zin in een theoretische opleiding. Op deze manier ervaren ze hoe mooi en betekenisvol het werk in zorg kan zijn, én doen we iets aan het personeelstekort.
Natuurlijk kent mijn werk ook schaduwkanten. Werken met kinderen kan emotioneel zwaarder zijn dan met volwassen patiënten. Gelukkig hebben we niet vaak met ernstig zieke kinderen te maken, omdat die meestal worden doorverwezen naar de meer gespecialiseerde UMC’s. Toch verliezen we soms een patiëntje, en dat blijft verdrietig. Gelukkig gebeuren er elke dag vooral mooie dingen, en ontmoeten we ontzettend veel leuke, vriendelijke mensen.
Het mooiste aan mijn werk? Als een kind dat bang was, glimlachend vertrekt. Dan weet ik waarvoor ik het doe. Maar ook dat we in ons team zo goed op elkaar ingespeeld zijn, dat we ook in acute situaties blindelings op elkaar kunnen vertrouwen. En samen hebben we maar één doel: een kind helpen.”
