Dat kon ik niet laten gebeuren. Ik was 22 en vond mezelf wel wat jong voor een bestuursfunctie, maar de club opgeven? Zeker niet. Gelukkig stond ik niet alleen: met zijn zessen vormden we in 2022 een jong, enthousiast en vastberaden bestuur. De oudere leden gaven ons ruimte en vertrouwen, al kijken ze als een Raad van Commissarissen over onze schouders mee.
Handbal is geweldig dynamisch en uitdagend: snel, fysiek en sociaal. Ik speel het al sinds ik op mijn vijfde bij Vires kwam, en zal voorlopig ook niet stoppen. Toch dreigde er een paar jaar terug een eind aan te komen: het zittende bestuur wilde na tien jaar écht stoppen, maar nieuwe bestuursleden leken niet te vinden. En zonder bestuur kon de club niet verder.
“We kregen de ruimte en het vertrouwen”
Onze voornaamste opdracht was het op peil brengen van het ledenaantal. Dat was in de jaren ervoor om verschillende redenen flink teruggelopen. Inmiddels groeien we weer en hebben we voldoende teams, zodat we nieuwe leden een plekje kunnen bieden. Verder pakken we alles op wat er nodig is: administratieve taken, onderhoud aan het speelveld, beheer van de website en social media accounts… Je kunt het zo gek niet bedenken, maar dat is juist zo leuk. We verdelen de taken zodat het werkbaar blijft en iedereen kan doen waar hij of zij goed in is.
Het heet ‘vrijwilligerswerk’ maar bestuursvoorzitter is een serieuze functie: je bent verantwoordelijk voor de hele vereniging. En het heeft ook wel wat, dat je de sleutels krijgt, samen de richting bepaalt, beslissingen neemt en uitvoert. Ik vind het leerzaam, maar vooral vanzelfsprekend dat ik me inzet voor de club waar ik al zo lang lid van ben. Vires is gewoon een familie, een club van vrienden die veel samen optrekken. En die over twee jaar het 100-jarig bestaan gaan vieren!
Help je mee?
Wil jij je ook inzetten voor Vires Handbal? Check de site Vires Handbal of kijk op Goudvoorelkaar wat je nog meer voor de stad kunt betekenen.