Of het nu 35 graden boven of 10 graden onder nul is, met de dierenambulance zijn we altijd onderweg om gewonde, zieke of dode dieren op te halen. Wilde dieren verzorgen we tot we ze vrij kunnen laten, terwijl we voor huisdieren op zoek gaan naar de eigenaar. Het minst fijne klusje is het opruimen van dode dieren: aangereden hazen en egels, watervogels die aan vogelgriep of botulisme zijn bezweken, of vissen die door zuurstofgebrek in het water zijn gestikt. Ook als we niet uitrukken is er altijd iets te doen: de wagen, bakken en netten ontsmetten. Of de was doen: je wilt niet weten hoeveel handdoeken we gebruiken!
“De liefde voor dieren zit diep in onze familie. Mijn opa wilde zelfs dierenarts worden, maar ging de mijn in bij gebrek aan geld. Zelf greep ik mijn kans toen ik vorig jaar met pensioen ging: ik werd bijrijder op de Dierenambulance. Na een interne opleiding mocht ik mee de weg op, en begon het avontuur.
“Dieren zijn oprecht en onvoorwaardelijk zichzelf, dat vind ik prachtig.”
Dieren zijn oprecht en onvoorwaardelijk zichzelf, dat vind ik prachtig. Wist je dat zwanen stoppen met vechten als je ze eenmaal in je armen hebt? Tegelijkertijd zie ik ook hoe zwaar ze het hebben door ons toedoen. Vooral wilde dieren lijden onder verkeer, vervuiling en het verdwijnen van hun leefomgeving.
Toegegeven, het werk op de Dierenambulance is fysiek en emotioneel zwaar. Ik denk weleens: waar ben ik aan begonnen? Maar je sleurt elkaar erdoorheen, en juist de vuilste en verdrietigste klussen scheppen een band. En daar staan zoveel mooie momenten tegenover: dat je een geliefd huisdier kunt redden of een jonge slechtvalk vrij kunt laten. Op het moment dat dit werk me niets meer doet, en wanneer het meer stress dan voldoening geeft, moet ik stoppen. En dat punt heb ik nog lang niet bereikt.”
Help je mee?
Wil jij je ook inzetten voor Dierenambulance Gouda? Check de site Dierenambulance Gouda of kijk op Goudvoorelkaar wat je nog meer voor de stad kunt betekenen.